خیلی داغونم....

برای اینکه احساساتی بودم

برای اینکه یک رو بودم

برای اینکه غرورم را شکستم

برای اینکه انسان بودم . . .

..."خودم" ...

منــو ببخش

گـاه בلـمــ مےـگـیرב

گـاه زטּـבگــے ســخـتــــ مےـشـوב

گـاه تـטּـهـا , تـטּـهـایـے آرامـشــ مـے آورב

گـاه گـذشـتـهـ اذیـتـمـ مـیـکـنـב

ایـטּ `گـاه هـا`... گـهـگـاه تـمـامــ روز و شـبــ مـنــ مےـشـو טּـב

آטּـوقـت بـغـض گـلـویـم را مـےـگـیـرב !

בرسـت مـثـل هـمےــטּ روزـها ...

اگر با گرگها زندگی میکنی زوزه کشیدن را بیاموز، من در روزگاری زندگی میکنم
که تنها "خدایش" از پشت خنجر نمیزند!!!

زخمی ام کرد اما بخشیدمش......

یادم نبود کاکتوس ها را نباید نوازش کرد....

حرفهایم را تعبیر میکنی سکوتم را تفسیر

دیروزم را فراموش فردایم را پیشگویی به نبودنم مشکوکی

به بودنم مردد از هیچ گلایه میسازی

از همه چیز بهانه میسازی من کجای این نمایشم؟؟؟؟

زخمها خوب میشن

اما خوب شدن با مثل روز اول شدن خیلی فرق دارد...!!!

روزگار عجیبی شده.....

حتی وقتی میخندیم منظورمان چیز دیگریست!!!..